اخبار > پیشکسوت مددکاری ایران: مددکاران اجتماعی در مسیر توسعه، نقش های جدیدی را به عهده می گیرند

  پیشکسوت و عضو هیات علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی درحوزه مددکاری اجتماعی  گفت: مددکاران اجتماعی،  در مسیر توسعه، نقش های جدیدی را به عهده می گیرند.

   دکتر " حسین فکرآزاد " در گفت وگو با خبرنگار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی که به بهانه برگزاری  مراسم معارفه مدیر جدید گروه آموزشی مددکاری اجتماعی انجام شد، افزود:  مددکاران در دنیای معاصر و خارج از مرزهای فیزیکی به خوبی در سیاست گذاری های کلان و برنامه ریزیهای حمایتی، رفاهی و توسعه ای حضور مؤثر و تعیین کننده ای دارند.

   وی در پاسخ به این پرسش که آیا مددکاری اجتماعی در جامعه ما از جایگاه مناسبی برخوردار است؟ ، افزود: هرگونه داوری درخصوص مددکاری اجتماعی در ایران،  نیازمند شناخت هویت، مأموریت، رسالت و هدف های تعریف شده متولیان و نظریه پردازان رشته مددکاری اجتماعی دارد، تا چه حد این خصوصیات و توانمندی ها و مؤلفه ها را می شناسیم و بستر لازم را برای جاری شدن و اثربخشی آن در جامعه، آماده و مهیا ساخته ایم؟

   دکتر فکرآزاد همچنین با طرح این سئوالات که دست اندرکاران حوزه مددکاری اجتماعی تا چه حدی از ظرفیت ها و قابلیت های این رشته آگاهی دارند و از دست آوردهای آن بهره می گیرند؟ آیا دانش آموختگان رشته مددکاری اجتماعی برای تحقق مأموریت ها و هدف های پیش بینی شده­ی این رشته از مهارت های لازم برخوردارند و دانش مورد نیاز را فراگرفته اند؟ ، ادامه داد: با درنظر گرفتن موارد مذکور می توان به یک داوری نسبی رسید و اعلام کرد که امروزه مددکاری اجتماعی از جایگاه مناسبی برخوردار نیست.

  وی اظهارداشت: در جامعه ای که ناخواسته و در مواردی خواسته ، دچار خود مطلق بینی فرهنگی است، تغییرات اجتماعی و آسیب های آن را قبول کرده ولی هنوز باور ندارد، مددکار اجتماعی نیاز به خود تخریبی و خود ترمیمی دارد.

   وی افزود: در جامعه ای که دچار بحران سالارهاست  (فرزندسالاری، کالاسالاری، مدسالاری و ...) و غریزه­ی مجازی نوجوانان و جوانان را خوب نمی شناسد، غریزه ای که انسان عصر مجازی را آلوده­ی خود ساخته است. غریزه ای که زبان و ادبیات خاص و نانوشته­ای را تولید می کند، ایده و هویت می آفریند، نیازها و لذت ها را در وجود نوجوانان و جوانان جاری می سازد، مسائل را تعبیر و تفسیر می کند و به قضاوت و داوری می نشیند. ضوابط و قوانین را خود می سازد و هر زمان ضرورتی ندید آن را حذف می کند، در چنین فضایی،  مددکار اجتماعی برای تعیین جایگاه خود نیازمند کسب دانش و مهارت­های جدید در فضای مجازی است.

   دکتر فکرآزاد  تاکید کرد: مددکاران اجتماعی  برای حفظ  جایگاه و ارتقای آن هیچ زمانی در حاشیه  نبوده اند و با تمام فراز و نشیب ها و کارشکنی ها و حتی بی مهری­ها، هنوز این رشته  پابرجاست و در مسیر توسعه گام برمی دارد ولی نه در حد و توانی که در ماهیت و کارکردهای آن تعریف شده است.

   این استاد مددکاری اجتماعی در پاسخ به این سئوال که برای ارتقای جایگاه این رشته چه پیشنهادی دارید؟ ، تصریح کرد: ما مددکاران اجتماعی در مقاطعی دچار خود شیفتگی بدخیم شده ایم و هنوز هم منافع شخصی را به دست آوردهای ارزشمند جمع، ترجیح می دهیم و در مواردی به تزریق توانمندی­های کاذب مشغول هستیم و غافل از اینکه در درون هر پدیده ­ای هر تزی ، آنتی تز خود را می آفریند. لذا ارتقای جایگاه مددکاری اجتماعی نیاز به دگر اندیشی و دگردیسی اساسی دارد ( به ویژه در تصمیم سازان،  تصمیم گیران، متولیان حوزه مددکاری اجتماعی).

   وی افزود:  اگر دولت مردان،  نهادها و دست اندرکاران مرتبط  با توسعه انسانی و حوزه های رفاهی کشور به این باور رسیده اند که جهانی شدن و جهانی سازی  یک واقعیت بوده و انسان معاصر، انسان پارادوکسی، متفاوت و همواره مسأله ساز و آسیب آفرین است. آن موقع به جایگاه، کارکرد و نقش های تأثیرگذار مددکاران اجتماعی عنایت بیشتری خواهند داشت  و برای ارتقای این جایگاه و معرفی آن به جامعه، با متولیان مددکاری اجتماعی در تعامل  بیشتری خواهند بود و در نهایت ساز وکارهای لازم را برای توسعه، اصلاح و بهبود هدف ­ها، روش ­ها، تکنیک ­ها و ابزارهای مددکاری اجتماعی فراهم خواهند آورد.

   دکتر فکرآزاد همچنین در پایان این گفت وگو ، نقش تعیین کننده  بازنگری اساسی رشته مددکاری اجتماعی در مقاطع مختلف تحصیلی، توجه به امور استخدامی و صنفی و همچنین فرصت آفرینی برای این گروه  را در تثبیت و ارتقای جایگاه مددکاری اجتماعی ، یادآوری کرد.

انتهای پیام /

تنظیم خبر: نعیمی پور